۵عارضه‌ای که در پی نخوردن صبحانه‌ بروز می‌کند

اولین جراحی دندان توسط یک ربات انجام شد

ابداع دستگاهی برای پیش‌بینی ایست قلبی

تحولات بازار محصولات پروتئینی/ ادامه روند کاهشی نرخ مرغ در بازار

کشف تریاک از داخل خرما

کشت پاییزه گندم در کشور آغاز شد

بیوگرافی محمدرضا شجریان ، پیشکسوت موسیقی ایران

شاه‌بلوط گیلان رو به نابودی

نابودی داعش تا ۳ ماه آینده

باد و باران در راه است

تنها به موفقیت خود فکر نکنیم،نگاه‌ها را وسیع‌تر کنیم

پیام فرماندار رشت به مناسبت فرا‌ رسیدن هفته دفاع مقدس

کد خبر: 35975 | تاریخ انتشار: ۸:۵۲:۵۶ - دوشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۹۶ | بدون نظر | چاپ |

۱۰ نکته ای که باید در عکاسی پرتره رعایت کنیم

۱- یکی از مهمترین وسایلی که برای عکسبرداری پرتره مورد نیاز است استفاده از عدسی‌های خاص پرتره  می‌باشد که ویژگی‌ نرم‌کردن تصویر را دارا می‌باشند.

این ویژگی را نباید با واضح نبودن عکس به دلیل نامیزان بودن عدسی اشتباه گرفت. این عدسی‌ها خطوط چهره مثل چین و چروک را محو می‌کنند. البته لازم به توضیح است که گاهی اوقات عکاس پرتره ممکن است بخواهد به عمد، چین و چروک پوست را بیشتر هم نشان بدهد. عدسی‌های نرم‌کننده قابل کنترل بوده و می‌توان شدت نرمش را کنترل کرد. این عدسی ها بیشتر در دوربین‌های قطع بزرگ قابل استفاده می‌باشند. اگر از دوربین‌های قطع کوچک استفاده می‌کنید برای اعمال این ویژگی از شیشه‌های مخصوصی استفاده کنید که مانند فیلتر بر روی عدسی بسته می‌شوند و با شکست نور نرمی را ایجاد می‌کنند. به این شیشه‌ها “فیلتر نرم‌کننده” یا پخش کننده می‌گویند.

۲- نوع و اندازه دوربین برای عکاسان حرفه‌ای که عکس را روتوش می‌کنند بسیار مهم است.

در کادرهای کوچک مانند دوربینهای ۱۳۵ امکان روتوش نگاتیو براحتی وجود ندارد. همچنین هنگام استفاده از دوربینهای دیجیتال، هرچه رزولوشن سنسور بیشتر باشد، برای عکاسی پرتره مناسبتر است.

۳- صورت و خصوصیات صورت مدل را تجزیه و تحلیل کرده و بهترین حالت صورت را برای عکاسی درنظر بگیرید.

برای این کار مدل را بررسی کنید، اول با او صحبت کرده تا بتوانید بهترین حالتی که معایب او به نظر نرسد را انتخاب کنید. به عنوان مثال اگر کسی دارای چانه چاق می‌باشد نباید سر خود را به پایین بیاورد.

۴- فاصله طوری تنظیم شود و دیافراگم تا جایی بسته شود که نقاط اصلی موضوع که مد نظر عکاس است،

در داخل میدان وضوح واقع شود.

۵- نور بی‌شک از مهمترین مسئله‌ای است که عکاس با آن روبروست.

به‌ طور کلی دو نوع نور وجود دارد.

الف- نور عمومی که همه‌جای مدل را در روشنایی لطیف قرار می‌دهد.

ب- نور اختصاصی که فقط به نقاط لازم تابانده می‌شود. نور عمومی به تنهایی موضوع را تخت و مسطح نشان می‌دهد. بهتر است نور اختصاصی برای القای عمق و بُعد استفاده ‌شود. می‌توان به وسیله کاغذ یا پارچه سفید سایه‌ها و انعکاس‌های دلخواه را به وجود آورد. قابل ذکر است که در عکاسی سیاه و سفید تلفیق دو نور مصنوعی و نور طبیعی مانعی ندارد. اما در عکاسی رنگی به علت تأثیرات آبی و زرد موجود در این نورها باید نورسنجی بسیار دقیقی انجام شود و از یک نوع نور (مصنوعی یا طبیعی با کلوین یکسان) استفاده شود.

۶- دوربین باید در جایی تعبیه شود که بتواند مناسب‌ترین زاویه‌ها را دارا باشد.

۷- گرفتن پرتره در فاصله نزدیک باعث اعوجاج و کج‌شکلی می‌شود.

لذا نباید بیشتر از ۵/۱ متر به مدل نزدیک شد. بنابراین باید از عدسی‌هایی استفاده کنید که فاصله کانونی بلندتری دارند تا بدون نزدیک‌شدن به مدل، ‌نمای درشتی از چهره‌اش بردارید. بهترین لنز برای عکاسی پرتره، لنزی است که فاصله کانونی آن دو برابر فاصله کانونی لنز نرمال ‌باشد. به عنوان مثال در یک دوربین ۳۵ میلیمتری، یک عدسی با فاصله کانونی ۸۵ تا ۱۳۵ میلی‌متر برای پرتره مناسب است.

۸- زمینه باید متناسب با موضوع باشد.

۹- نورسنجی از مواردی است که دقت بسیار زیادی را می‌خواهد. نور باید به قدر کافیبه فیلم بتابد.

اگر موضوع نمی‌تواند بی‌حرکت باشد بهتر است با دیافراگم بازتری عکس گرفت تا با سرعت عکسبرداری بالا از تکان‌‌خوردگی موضوع جلوگیری شود؛ مانند پرتره کودکان.

۱۰- سوژه نباید تا آماده‌ شدن عکاس تکان بخورد.

در زمان‌های قدیم که حساسیت شیشه‌های عکاسی کم بود از ابزاری برای نگهداری و ثابت نگه‌داشتن موضوع استفاده می‌کردند. باید دقت کرد که سوژه با تکان‌خورد از میدان وضوح خارج نشود.در صورت استفاده از دوربین‌های انعکاسی سوژه دائماً در منظره یاب دیده می‌شود و تغیی وضوح آن مشخص است.

منبع: ایشومر

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است

ارسال نظر

آوای رشت
شنبه ۰۱ مهر ۱۳۹۶
اوقات شرعی

آخرین اخبار

دیجیتال سامانه