۳۳۰ هزار خانوار گیلانی مشمول عضویت در صندوق بیمه روستایی هستند

روایت عضو کمیسیون امنیت ملی از علت قطع اینترنت

پرفسور فضل الله رضا دانشمند پرآوازه گیلانی درگذشت

دستگیری اراذل و اوباش در رشت

حال این روزهای شبکه ملی اطلاعات

دانه‌های این میوه بهتر از آسپرین است!

دستگیری بسیاری از سرشاخه‌های ناآرامی‌های اخیر تهران

واکنش بانوی وزنه‌بردار به افتخارآفرینی در ترکیه

اطلاعیه ستاد حمایت معیشتی

در حوادث امنیتی چند روز اخیر، دشمن را عقب زدیم

حجم ذخیره آب سدهای گیلان ‌چند برابر شد

چرا دولتمردان با بی‌تدبیری آب به آسیاب دشمن می‌ریزند

کد خبر: 57638 | تاریخ انتشار: ۱۱:۰۲:۴۶ - شنبه ۱۲ آبا ۱۳۹۸ | بدون نظر | چاپ |

آیا دولت می‌تواند تبعات زیست محیطی انتقال آب دریای خزر را بر عهده گیرد؟

آوای رشت- امیر مهرآور:

در هفته‌های اخیر عیسی کلانتری در نامه‌ای به وزیر نیرو انتقال آب خزر به کویر مرکزی ایران و سمنان را بلامانع دانست. نامه‌ای که موجی از انتقادات و واکنش ها را در پی داشت.
عده‌ای این نامه را سیاسی و حاصل فشاری از سوی مقامات بالادست می‌دانند، اما رییس سازمان محیط زیست می‌گوید تصمیم‌اش سیاسی نبوده و بنابر ملاحظات و کارشناسی های انجام شده به این توافق رسیده‌اند.

او در حالی از توافق سخن می‌گوید که در سند منتشر شده توسط محمد درویش فعال محیط زیست، امضاکنندگان صورت جلسه ۱۳۹۸/۷/۱۷ یعنی سه معاون سازمان حفاظت محیط زیست، مدیران کل حفاظت محیط زیست استان‌های سمنان و مازندران و همچنین نماینده وزارت نیرو هیچ یک از گزینه های «موافقت – موافقت مشروط – مخالفت و طرح مجدد» را در این جلسه تیک نزده‌اند و این بدان معناست که هیچ توافقی میان آنها صورت نگرفته است.
موضوع دیگر مخاطرات محیط زیستی این انتقال است. دریاچه خزر که به دلیل وسعتش به آن دریای خزر گفته می‌شود قدرت خود پالایی بالایی ندارد زیرا به آب های آزاد و اقیانوس ها متصل نیست و تنها آبریز آن رودخانه ولگا است. همچنین سطح آب این دریاچه پایین تر از آب های آزاد است و برای انتقال آب آن لازم است آن را پمپاژ کنند، اتفاقی که سبب نابودی ماهیان خاویاری و هجوم ماهی های مهاجم به فلات مرکزی ایران شده و موجب در خطر قرار گرفتن صیادی در سواحل خزر خواهد شد.
علاوه بر این خسارات فراوانی نیز به جنگل ها و پوشش گیاهی منطقه نیز وارد می‌کند، زیرا مسیر شبکه انتقال آب از میان جنگل های هیرکانی با قدمتی ۵۰۰ساله می‌گذرد و لوله گذاری، ساخت ایستگاه های پمپاژ و ایجاد جاده جهت دسترسی ماشین آلات سنگین سبب تخریب این جنگل ها می‌شود.
با توجه به اینکه از هر ۵ لیتر آب دریا ۲ لیتر قابل شیرین کردن است و ۳ لیتر شورآبه و پساب به محیط زیست باز می‌گردد و از سوی دیگر بررسی های انجام شده نشان می‌دهد که این پروژه با توجه به آسیب ها و خسارات به محیط زیست و هزینه اقتصادی بسیار زیاد، مقرون به صرفه و کار آمد نخواهد بود. حال باید از مسئولان و مقامات مربوطه پرسید، چه تصمیمی برای این پساب ها گرفته شده است؟ آیا دولت می‌تواند تبعات زیست محیطی این انتقال را بر عهده گیرد؟ مقامات دولتی باید پاسخگوی این پرسش باشند که برای جبران این خسارات چه راهکاری در نظر دارند؟

 

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است

ارسال نظر

آوای رشت
چهارشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۸
اوقات شرعی


Linkestan
Linkestan
آخرین اخبار

دیجیتال سامانه